vrijdag 7 oktober 2011

Daar stond zij dan

Daar stond zij dan, statig keek zij voor zich uit.
Haar blik was oneindig in die immense verte
De herfstbladeren dwarrelden in de rondte.
De kleuren waarmee zij zich verhulde, daalden op haar schouders neer.
Daar stond ze dan, statig keek zij voor zich uit

In de kleuren die haar verlichting gaven

©Nic

donderdag 6 oktober 2011

Regen of tranen ?





Terwijl de Goudse inwoners met pluutjes liepen, zich beschermde tegen het hemelwater, liep ik met opgeheven hoofd door de binnenstad. 
Ik richtte mijn hoofd naar de wolken en sloot mijn ogen. Ik liet de regendruppels op mijn gezicht uiteenspatten. 
Ze vlogen ieder een richting op, toen werd het voor mij duidelijk. Intens genoten van deze regenbui in Gouda. Ik ben blij. 
Later wel even wezen schuilen, want het ging even te hard, die regenbui. Waren dat niet mijn tranen waarvoor ik wel eens weg liep ?


©Nic

maandag 19 september 2011

Viersprong

In een viersprong, vele wegen naar mijn ziel
Ik kan je nog niet vertellen voor welke ik viel
Mijn vingers bewegen vloeiend mee op de klanken
Ik durf niet, ik sta niet graag op de planken

Wanneer dan het licht op mij schijnen zal
Weet ik dat ik op weg ben, en breekt dan mijn val
Volg ik mijn hart, kom ik op meerdere paden terecht.
En dan komt de vraag “Wie is Nic nu echt?”

Ik kan veel, maar waar ligt nu werkelijk mijn talent?
Ik dwarrel overal doorheen, maar is er iemand die mij echt kent?
Muziek is mijn grootste bron qua inspiratie
Ik adem het in, ik voel me sterk bij iedere inhalatie.

Ik voel dat ik mezelf aan het bloot geven ben aan ieder ander
Dat ik mezelf blijf verrassen, omdat ik met de dag verander
Ik voel dat ik tot diep gestreken heb om mezelf te kunnen zijn
Ik kan zeggen nu, hier vond ik mijn levenslijn.

©Nic  

maandag 12 september 2011

Samen het pad in gegaan

Samen het pad in gegaan
Samen vallen, samen opstaan
Samen lachen, samen schuilen
Elkaar een schouder gegeven om te huilen

Eenzaam, verlaten, gekwetst
Iemand verloren, een schuldgevoel
Voor jezelf op de vlucht, op de loop
Dan ineens vind je een sprankje hoop

Even afgebroken, en weer opgebouwd
Zoveel liefde, en zo vertrouwd
De warmte, het gelach
De nacht veranderde in de dag

Zo helder als de dag is, zo duister is de nacht
Weet dat niet alleen toen, maar ook nu iemand naar je lacht.

© Nic

woensdag 7 september 2011

Ik hoorde je gillen

Dit stukje heb ik geschreven over mijn jongste zoontje Jason van 4 jaar oud. Hij heeft klassieke Autisme, en zijn leventje en dus ook de onze is niet geheel vlekkenloos verlopen. Ik heb mijn diepste gevoelens erin gelegd. Jason is een geweldig ventje, een heerlijk vrolijk ventje. 
Toen de zoektocht begon was het heftig, maar nu is het draagbaar. 
The past 3 years were the heaviest, but now we can handle it. 


Ik hoorde je gillen
Je keek even heel intens
Jouw ogen doordrongen
Ik wist dat jij anders zou willen

Je nam me mee op wereldreis
Waar de regenbogen schenen
Waarin de dansende indianen hun intrede deden
En de regendruppels als sneeuw voor de zon verdwenen

In jouw eigen wereld waar alles mooi in bloei stond.
In die wereld voelde jij je veilig
Je vond de harde wereld daarbuiten maar niets.
Je bleef liever zitten op de grond.

Je sloeg je armpjes om mij heen
Je wist je geen raad met jezelf
Alles was zo groot en eng
Je voelde je alleen

Je wist het niet meer
Jouw tranen, werden mijn tranen
Geen grenzen, een strijd
Elke dag wachtend, steeds maar weer

Het was de onmacht
Ik kon niet aanzien hoe je jezelf pijnigde
Je schreeuwde van binnen om hulp
Je houd vol, dat is jouw kracht

De jaren vervlogen
De jaren verstreken
Waarin jij diepe dalen hebt gekend
Hoe ontzettend jij bent gegroeid
En wij met jou mee bewogen.

© Nic

vrijdag 2 september 2011

Vriendschap



Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, zal deze worden gekoesterd.

Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, zullen de woorden van een ander hen niet deren.

Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, zullen zij samen de stormen trotseren.

Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, zouden zij elkaar accepteren zoals zij zijn

Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, onstaat er tussen die mensen, een prachtige lijn.

Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, zullen zij elkaar laten weten waar zij voor staan.

Wanneer een vriendschap een "ECHTE" vriendschap is, zouden zij elkaar zeggen "Ik laat je nooit meer gaan"


©Nic 

dinsdag 26 juli 2011

Het is niet makkelijk





Maar gelukkig heeft ook niemand dat gezegd, dat het leven makkelijk zou zijn.
Ik heb ook geen zin om diepzinnig te gaan doen, terwijl ik met simpele woorden ook aardig kan zeggen wat ik op mijn hart heb liggen.  
Dat het leven pieken en dalen heeft, weet iedereen. Alleen hoe je de dalen te boven komt, weet niet iedereen. Pas als je bovenaan die piek staat, en je naar beneden durft te kijken, dan zie je hoe je het geflikt hebt.
Dan weet je hoe je het volgende dal te boven kan komen.
Met zijn allen, knallen om niet omver te vallen.